Veeg die haren voor je ogen weg, knaap. Raad, stilletjes, de kleur van de dag. En vertel me niets.
Niet dat het goed gaat. Niet over de zon die, daarachter, schijnt. Of haar hart dat klopt in jouw keel, als je heel dicht bij haar bent.
Vertel me niets over de tijd die, stiekem, achteruit loopt als er niemand kijkt. Vergeet ook al je kennis. Het zijn maar woorden.
Kijk me aan! Kijk me aan, als ik tegen je praat. En zeg me, of ik gelijk heb. Is de wereld gek of ben ik dat?
